April 7, 2021 admin

Waarom het voeren van een preventiebeleid voor elke KMO noodzakelijk is

Het voeren van een preventiebeleid is één van de belangrijkste sociaalrechtelijke verplichtingen van de werkgever, tegelijk één van de minst bekende en dus meest veronachtzaamde.

 

Er zijn op dit moment heel weinig kleine KMO’s waar actief wordt gewerkt aan een preventiebeleid. Vaak laat men het werk over aan de preventieadviseur – tenminste als er één is, want dit is slechts verplicht vanaf 20 werknemers – en de externe preventiedienst en arbeidsgeneeskundige dienst. De werkgever volgt braaf de adviezen, en dat is het dan. Vooral kleinere bedrijven in sectoren die klassiek als weinig risicovol worden beschouwd, gaan ervan uit dat dat voldoende is. Ten onrechte, weliswaar.

 

Waarom een preventiebeleid noodzakelijk is

 

De werkgever is verplicht om een beleid te voeren over 5 pijlers: veiligheid, gezondheid, ergonomie, arbeidshygiëne en psychosociale aspecten. Deze laatste pijler is de laatste tijd brandend actueel. Het fenomeen van de burn-out is niet meer uit het nieuws te houden. Het betreft dan ook maar weinig werkgevers die er nog niet mee geconfronteerd werden.

 

Een eigen beleid, waarin de werkgever zelf actief risico’s opspoort en zelf maatregelen neemt om die risico’s te voorkomen en te beheersen, is een verplichting die zelfs strafrechtelijk kan worden gesanctioneerd als ze compleet veronachtzaamd wordt.

 

Bovendien is het ook een economische noodzaak. Een gebrek aan preventiebeleid kan een bijzonder kosten verslindende zaak zijn. Voorkomen is niet enkel beter dan genezen, maar ook goedkoper.

 

Langdurig arbeidsongeschikte werknemers zijn voor bedrijven bovendien een blijvend risico. Het is belangrijk om weten dat langdurig zieke werknemers anciënniteit blijven opbouwen en doordat langdurig arbeidsongeschikten geen vakantie kunnen opnemen dient vaak ook het enkelvoudig vakantiegeld te worden uitbetaald. Dit kan vaak tot frustraties leiden bij werkgevers.

 

De maatschappelijke kost van dergelijke arbeidsrisico’s is enorm.  Tot op heden zijn er nog niet veel lopende dossiers waarin werkgevers worden aangesproken op hun  gebrek aan preventiebeleid, maar in de niet zo verre toekomst zal dat aantal waarschijnlijk flink oplopen.

 

De rol van de advocaat in preventiebeleid

 

Je kan als advocaat dan ook best op de hoogte blijven van de evolutie van het welzijnsrecht, dat toch vaak als een van de meest onbeminde sociaalrechtelijke materies wordt beschouwd, zeker door praktijkjuristen.

 

Als advocatenkantoor houden wij ons zelf niet bezig met het begeleiden van ondernemingen in hun preventiebeleid, daar zijn andere gespecialiseerde actoren voor. Wij begeleiden wel bedrijven bij “medische” ontslagen, reïntegratiedossiers, aansprakelijkheidsdossiers en arbeidsongevallen.  Ook bij inspecties van de Inspectie Welzijn op het Werk – overigens de inspectiedienst met de ruimste bevoegdheden van alle sociale inspectiediensten,  en dat zijn er toch wel wat,  begeleiden wij onze cliënten van A tot Z.

 

Door het herschrijven van het KB Gezondheidsbeleid en het uitwerken van een duidelijk, doch gelimiteerd systeem inzake herintegratie hebben werkgevers nu een duidelijkere houvast in het omgaan met langdurig arbeidsongeschikten. Dit KB is te beschouwen als het sluitstuk van het preventiebeleid. Belangrijk om weten is dat de re-integratie van langdurig werklozen nog steeds niet verplichtend kan worden opgelegd. Een weigering dient wel gemotiveerd te worden. Bovendien kan de werkgever zelf het initiatief nemen om een herintegratieprocedure op te starten.

 

Het effectief voeren van een efficiënt preventiebeleid zorgt ervoor dat dergelijke dossiers minder snel bij de advocaat belanden. Ook dat is naar het schijnt nog steeds kostenbesparend.

 

Auteur: Ben Van Dyck